maandag 4 mei 2009

Vrijdag 1 mei 2009

Door de afschuwelijke gebeurtenissen tijdens Koninginnedag in Apeldoorn die het leven hebben gekost aan 7 mensen, zijn de campagne activiteiten van alle partijen tot 4 mei afgelast. Een goede beslissing, want ook mijn gedachten zijn vooral bij de nabestaanden, de slachtoffers en de mensen die deze verschrikkelijke aanslag van dichtbij hebben meegemaakt.



Naast deze nationale ramp slaat ook nog steeds het varkensgriepvirus om zich heen. Inmiddels vindt in Mexico onderzoek plaats naar het ontstaan van het virus.



Hoewel de exacte bron van de infectie nog niet is achterhaald, klinken de zorgen over de infectiedruk van een zeer grootschalige varkensfabriek in de provincie Veracruz in Mexico steeds luider door. De varkensfabriek is in handen van Smithfield, een van de grootste varkensslachters van de Verenigde Staten. Al in maart zijn meer dan vierhonderd inwoners van La Gloria in Veracruz behandeld aan luchtweginfecties en bleek meer dan 60% van de bevolking ziek. De vijf jaar oude jongen die nu in de media wordt genoemd als het eerste besmettingsgeval, woont nabij deze varkensfabrieken. Inmiddels heeft het Mexicaanse ministerie van Volksgezondheid een cordon sanitaire uitgevaardigd rondom alle varkens en pluimveefabrieken in het gebied. Er zijn tal van aanwijzingen dat intensieve dierfabrieken een kraamkamer vormen voor gevaarlijke ziekten en virussen. Ook in Europa.



In 2007 voorspelde Wereldgezondheidsorganisatie al dat een vogelgrieppandemie met mogelijk honderdduizenden doden een reel scenario is. In een paper van de FAO uit 2007 stellen wetenschappers dat industrile pluimveehouderijsystemen de kans op volksgezondheidsrisicos doen toenemen omdat grote hoeveelheden dieren met 1 genotype in krappe afgesloten omstandigheden worden gehouden. Met een grote omloopsnelheid. Nu worden we geconfronteerd met een gemuteerd varkensgriep- en vogelgriepvirus in een. Dat varkens mede een bron kunnen zijn voor levensgevaarlijke ziekten is echt geen verrassing. Een vertegenwoordiger van de Europese Commissie waarschuwde in een artikel in de New Scientist al in 1998 voor epidemische uitbraken in Europa vanwege de grote concentraties landbouwdieren. In hetzelfde artikel in New Scientist stellen Europese onderzoekers dat de snelle intensivering van de Europese varkensindustrie een recept voor een ramp is. En dat de volgende dodelijke grieppandemie waarschijnlijk zijn oorsprong zal vinden in de overvolle Europese varkensstallen die ook nog eens dichtbij elkaar staan (MacKenzie, D. 1998. This little piggy fell ill. New Scientist Sept. 12th: 18-19). De intensieve veehouderij vormt een tijdbom waarmee we genoegen nemen uit louter economische overwegingen. Overheden en de sector lijken het produceren van een goedkoop stukje vlees belangrijker te vinden dan het bewaken van de volksgezondheid.



De varkensgriepepidemie laat zien hoe kwetsbaar we zijn naarmate we de draagkracht van de aarde verder tarten en door blijven gaan met een systeem dat niet alleen dieren ziek maakt, maar ook steeds vaker mensen. De veehouderij is toe aan een herbezinning waarbij niet alleen dierenwelzijn en duurzaamheid weer een plek krijgen, maar ook de volksgezondheid. Het vogelgriepvirus was een eerste waarschuwing. De Q-koorts die via geiten en schapen vorig jaar in Brabant honderden mensen ziek heeft gemaakt, de alarmbel. Het explosief gestegen aantal mensen dat genfecteerd is met de antibioticaresistente veegerelateerde MRSA bacterie was het allerlaatste signaal dat de wal het schip gaat keren. Maar echte maatregelen blijven nog steeds uit en staan we nu dichtbij een ramp waarvan de gevolgen nauwelijks zijn te overzien. Ondanks dat lijken overheden nog vooral bezig met het plakken van pleisters op stinkende wonden, in plaats van de oorzaken aan te pakken. Burgers draaien op voor de uitwassen van een sector die liever een ramkoers volgt dan de zeilen bij te zetten. Dat is een te hoge prijs voor een varkenslapje of een drumstick. In het dichtbevolkte Europa is geen plaats voor megabedrijven en voor een grote concentratie van veehouderijen. De Europese Unie moet daarom, meer dan ooit, inzetten op kleinschalige, diervriendelijke duurzame veehouderijbedrijven. Vooralsnog voorziet het Verdrag van Lissabon alleen in productieverhoging en verdere intensivering van de agrarische sector. Met desastreuze gevolgen. Het roer moet nu om.

http://tinyurl.com/ccafm8

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen